Морейну Харав Элиезер Берланд шлит״а-ның шаббат қуанышы туралы дұғалары
בס"ד
Морейну Харав Элиезер Берланд шлит״а-ның шаббат қуанышы туралы дұғалары
«Лекет тефилот» №25
Риббоно шел олам – әлемнің иесі, сен бізге шаббат қуанышының ұлы күшін аштың, өйткені саған жақындаудың мәні соған байланысты. Сондықтан, әкелеріміздің Құдайы болған Хашем, Құдайымыз, өзіңнің ұлы рақымыңмен бізге шаббат кодешті зор қуаныш пен шаттықпен қарсы алуға лайық қылуыңды өтінемін [әсіресе перғауын мен Амалектің құлауын еске алатын Шаббат Ширада]. Мені қорғап, сақта, жүрегіме ешқандай мұң мен ащылық кірмесін, Құдай сақтасын, және ешбір қайғы, күрсіну, қорқыныш пен уайым маған жоламасын. Әрбір шаббатта бар күшіммен, бар жүрегіммен, бар жаныммен және бар мүмкіндігіммен шексіз әрі өлшеусіз қуанышпен қуана білуге лайық қыл, өйткені бұл шаббат кодеште қуану үшін лайықты.
==
Риббоно шел олам – бәріне күші жететін әлемнің иесі, маған дүниедегі барлық ауыр үкімдерді, тіпті шығарылып қойғандарын да, жоюға лайық қыл, және әрдайым зор ықылас пен шексіз қуанышпен дұға етуге мүмкіндік бер. Өйткені жазылған: «Олардың астығы мен шарабы молайған кездегіден де артық қуанышты менің жүрегіме салдың».
Маған дұғада үнемі алға басуға, өсіп-өркендеуге және үлкен жетістікке жетуге нәсіп ет, өйткені (Йешая 52-де) жазылған:
«Міне, менің құлым табысқа жетеді; ол биіктеп, асқақтап, өте жоғары көтеріледі. Көптеген халықтар оған таңырқайды, патшалар ауыздарын жабады, өйткені олар бұрын айтылмағанды көреді және естімегенді ұғынады. Біз естігенге кім сенер? Хашемнің қолы кімге ашылды? Ол құрғақ жерден шыққан өскіндей өсті; оның көркі де, айбары да жоқ еді. Біз оны көрдік, бірақ оны қалауымызға лайық бейне болмады. Ей, жұбаныш таппаған, дауыл соққан азапты жан, міне, сенің тастарыңды асыл тастардан қоямын, іргетасыңды сапфирден саламын. Терезелеріңді кадкодпен орнатамын».
Рабби Йеһуда мен Рабби Хизкия: бірі оны шохам дейді, бірі яшфеһ дейді.
«Қақпаларыңды карбункул тастарынан жасаймын, шекараларыңды қымбат тастармен көмкеремін. Балаларыңның бәрі Хашемнің шәкірттері болады, олардың тыныштығы мол болады. Әділдік арқылы орнық, езгіден аулақ бол, одан қорықпайсың, қираудан да қорықпайсың, ол саған жақындамайды».
Маған күн сайын: «Хашем – Ол Құдай» деп айқайлауға, «Одан басқа ешкім жоқ» екенін білуге, және «Хашем – аспанда да, жерде де Құдай, Одан өзге жоқ» екенін түсінуге лайық қыл. Аптаның алғашқы күнінен бастап шаббатты еске алып, бүкіл аптаны біртұтас қылып, бір сәтке де «Хашем – Ол Құдай» деген ойдан алыстамауға нәсіп ет. Сонда бүкіл апта шаббаттың сипатына ие болады.
Жазылғанды орындауға лайық қыл: «Жалақысын өз уақытында бер, күн батпай тұрып», яғни, өмірімнің бірде-бір күні «Хашем – аспанда да, жерде де Құдай, Одан басқа жоқ» екенін білмей өтпесін.
Осы арқылы маған қуаныштың кемелдігіне жетуге, күн сайын, сағат сайын бүкіл қуаныш құрылымына енуге мүмкіндік бер, оның 248 мүшесі мен 365 сіңірінің бәрінде.
Шас пен поскимді, Кицот хахошенді, Авней милуимді, Нетивот хамишпатты үйрену арқылы ақыл-ойымның үш қуығын қасиеттендіруге лайық қыл. Ойым таза әрі қасиетті болып, ешбір арам ой оған кірмесін. Өйткені жазылған: «Олар арқылы былғанбаңдар», сонда адамның дауысы естілмейді.
Керісінше, менде мына аятты жүзеге асыр: «Сенің күркіреуіңнің үні дөңгелек желде естілді». «Дауыс бұлттарға жеткенде, жаратылысқа тарайды – бұл күн күркіреуі». «Оның күшінің күркіреуін кім түсіне алады?»
Бұл дауыс бұлттармен, яғни мохинмен (ақыл күйлерімен) кездесіп, барлық перделерді бұзып өтеді. Сонда ақыл «Ливаннан ағатын тірі сулар бұлағына» айналады.
Даналық теңізінен (хохма) таңертең қайтқандай, барлық сыртқы қорқыныштар мен алтынның қалдықтары (сусфита д’даһава) сыртқа шығарылады да, тек «Хашемнен қорқу – таза, мәңгілік» қалады. Жүректің қисықтығы түзеледі, барлық күмән мен сұрақтар жойылады, және біз Хашемге деген жалындаған махаббатқа жетеміз.
Жазылған:
«Көп сулар махаббатты өшіре алмайды, өзендер оны шайып кетпейді. Егер адам үйіндегі барлық байлығын махаббат үшін берсе, оны мазақ етер еді».
Мицвоттың қуанышы арқылы – «біз ағысқа қарсы жүздік, ал желмен бірге жүздік» құпиясында – дүниедегі барлық ауыр үкімдерді жоя аламыз. Егер адамдар бұл құпияны білсе, Холокост мүлде болмас еді, өйткені бәрі Исраилдің ХаКадош Барух Хуға деген қуанышына байланысты.
Жазылған:
«Исраил Жаратушысында қуансын, Сион ұлдары Патшасында шаттансын».
«Хашем Өз істеріне қуансын».
Өйткені Оның қуанышы қандай болса, біздің қуанышымыз да сондай. Біз Хашемде қуанып, Хашем бізде қуанған сәтте, енді Холокост болмайды, сол жақ оң жаққа қосылады, және толық құтқарылу көзді ашып-жұмғанша келеді.
===
לג רִבּוֹנוֹ שֶׁל עוֹלָם, אַתָּה גִּלִּיתָ לָנוּ גֹדֶל כֹּחָהּ שֶׁל שִׂמְחַת שַׁבָּת, אֲשֶׁר בָּהּ תָּלוּי עִקַּר הַהִתְקָרְבוּת אֵלֶיךָ, לָכֵן יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ יְיָ אֱלֹהֵינוּ וֵאלֹהֵי אֲבוֹתֵינוּ, שֶׁתְּזַכֵּנִי בְּרַחֲמֶיךָ הָרַבִּים לְקַבֵּל שַׁבַּת קֹדֶשׁ בְּשִׂמְחָה וְחֶדְוָה גְּדוֹלָה, בִּפְרָט שַׁבַּת שִׁירָה, שַׁבָּת שֶׁל מַפָּלַת פַּרְעֹה וַעֲמָלֵק, וְתִשְׁמְרֵנִי וְתַצִּילֵנִי, שֶׁלֹּא יַעֲלוּ עַל לִבִּי חָלִילָה עַצְבוּת וּמָרָה שְׁחֹרָה כְּלָל, וְלֹא יַגִּיעוּנִי יָגוֹן וַאֲנָחָה, פַּחַד וּדְאָגָה חָלִילָה, וְאֶזְכֶּה בְּכָל שַׁבָּת וְשַׁבָּת לִשְׂמֹחַ בְּכָל עֹז בְּכָל לְבָבִי, בְּכָל נַפְשִׁי וּבְכָל מְאֹדִי, בְּשִׂמְחָה שֶׁאֵין לָהּ קֵץ וְתַכְלִית, כָּרָאוּי בֶּאֱמֶת לִשְׂמֹחַ בְּיוֹם שַׁבַּת קֹדֶשׁ, וּבִפְרָט בְּשַׁבָּת שֶׁנִּתְעוֹרֵר בָּהּ עֹז וְחֶדְוָה בְּכָל הָעוֹלָמוֹת, עַד אֲשֶׁר נִזְכֶּה כִּי תֵּהָפֵךְ תְּקוּפָה זוֹ שֶׁל קֹר הַמַּתְחִילָה בְּעֵת זוֹ מַמָּשׁ (שְׁבָט, אֲדָר וַחֲצִי נִיסָן) - לִתְקוּפָה שֶׁל חֹם, וְשֶׁל קְדֻשָּׁה, לַחֲמִימוּת שֶׁל אֱמוּנָה, לְהִתְלַהֲבוּת שֶׁל מִצְוָה, שֶׁל שָׂשׂוֹן וְשִׂמְחָה.
==
לו רִבּוֹנוֹ שֶׁל עוֹלָם כֹּל יָכוֹל, זַכֵּנִי לְבַטֵּל אֶת כָּל גִּזְרֵי הַדִּין שֶׁבָּעוֹלָם, אֲפִילוּ עַל גּוֹיִים, אֲפִילוּ אַחַר גְּזַר דִּין, וְתָמִיד אֶתְפַּלֵּל בִּדְבֵקוּת עֲצוּמָה, בְּשִׂמְחָה עֲצוּמָה, כְּמוֹ שֶׁכָּתוּב "נָתַתָּה שִׂמְחָה בְלִבִּי מֵעֵת דְּגָנָם וְתִירוֹשָׁם רָבּוּ" וְאֵלֵךְ וְאֶגְדַּל וְאֶצְמַח בַּתְּפִלָּה, וְאֶעֱשֶׂה חַיִל בַּתְּפִלָּה, כְּמוֹ שֶׁכָּתוּב (יְשַׁעְיָה פֶּרֶק נב) "הִנֵּה יַשְׂכִּיל עַבְדִּי יָרוּם וְנִשָּׂא וְגָבַהּ מְאֹד, כֵּן יַזֶּה גּוֹיִם רַבִּים עָלָיו יִקְפְּצוּ מְלָכִים פִּיהֶם כִּי אֲשֶׁר לֹא סֻפַּר לָהֶם רָאוּ וַאֲשֶׁר לֹא שָׁמְעוּ הִתְבּוֹנָנוּ, מִי הֶאֱמִין לִשְׁמֻעָתֵנוּ וּזְרוֹעַ יְיָ עַל מִי נִגְלָתָה, וַיַּעַל כַּיּוֹנֵק לְפָנָיו וְכַשֹּׁרֶשׁ מֵאֶרֶץ צִיָּה לֹא תֹאַר לוֹ וְלֹא הָדָר וְנִרְאֵהוּ וְלֹא מַרְאֶה וְנֶחְמְדֵהוּ, עֲנִיָּה סֹעֲרָה לֹא נֻחָמָה הִנֵּה אָנֹכִי מַרְבִּיץ בַּפּוּךְ אֲבָנַיִךְ וִיסַדְתִּיךְ בַּסַּפִּירִים, וְשַׂמְתִּי כַּדְכֹד שִׁמְשֹׁתַיִךְ", רַבִּי יְהוּדָה וְרַבִּי חִזְקִיָּה חַד אָמַר שֹׁהַם, חַד אָמַר יָשְׁפֶה, "וּשְׁעָרַיִךְ לְאַבְנֵי אֶקְדָּח וְכָל גְּבוּלֵךְ לְאַבְנֵי חֵפֶץ, וְכָל בָּנַיִךְ לִמּוּדֵי יְיָ וְרַב שְׁלוֹם בָּנָיִךְ, בִּצְדָקָה תִּכּוֹנָנִי רַחֲקִי מֵעֹשֶׁק כִּי לֹא תִירָאִי וּמִמְּחִתָּה כִּי לֹא תִקְרַב אֵלָיִךְ". וְזַכֵּנִי לִצְעוֹק בְּכָל יוֹם וָיוֹם "יְיָ הוּא הָאֱלֹהִים", וְלָדַעַת שֶׁ"אֵין עוֹד מִלְּבַדּוֹ" וַ"יְיָ הוּא הָאֱלֹהִים בַּשָּׁמַיִם מִמַּעַל וְעַל הָאָרֶץ מִתָּחַת אֵין עוֹד", וְתָמִיד אֶזְכֶּה לִזְכֹּר אֶת הַשַּׁבָּת מֵאֶחָד בְּשַׁבָּת וְלַעֲשׂוֹת מִכָּל הַשָּׁבוּעַ אֶחָד, וְלֹא לְהַסִּיחַ דַּעַת מֵ"יְיָ הוּא הָאֱלֹהִים" אֲפִילוּ לִשְׁנִיָּה אַחַת כָּל הַשָּׁבוּעַ, וְכָל הַשָּׁבוּעַ יִהְיֶה בִּבְחִינַת שַׁבָּת, לָדַעַת "כִּי יְיָ הוּא אֱלֹהִים", וּלְקַיֵּם "בְּיוֹמוֹ תִתֵּן שְׂכָרוֹ וְלֹא תָבוֹא עָלָיו הַשֶּׁמֶש", שֶׁחַס וְשָׁלוֹם שֶׁלֹּא יַעֲבוֹר אֲפִילוּ יוֹם אֶחָד מִימֵי חַיַּי בְּלִי שֶׁאֵדַע "שֶׁיְיָ הוּא אֱלֹהִים בַּשָּׁמַיִם מִמַּעַל וְעַל הָאָרֶץ מִתַּחַת אֵין עוֹד", וְעַל יְדֵי זֶה אֶזְכֶּה לְהַגִּיעַ לִשְׁלֵמוּת הַשִּׂמְחָה, וְלַעֲלוֹת וּלְהִשְׁתַּלֵּב בַּכֹּל, בְּכָל יוֹם וָיוֹם וּבְכָל שָׁעָה וְשָׁעָה, בְּכָל קֹמַת הַשִּׂמְחָה בְּכָל רְמַ"ח אֵבָרֶיהָ וּשְׁסָ"ה גִּידֶיהָ, וְאֶזְכֶּה לְקַדֵּשׁ אֶת תְּלָת חַלְלֵי גַלְגַּלְתָּא דְּמוֹחָא בְּלִמּוּד שַׁ"ס וּפוֹסְקִים, קְצוֹת הָחֹשֶׁן אַבְנֵי מִלּוּאִים נְתִיבוֹת הַמִּשְׁפָּט, וְעַל יְדֵי זֶה אֶזְכֶּה לְקַדֵּשׁ אֶת מוֹחִי וְאֶת תְּלַת חַלְלֵי גַלְגַּלְתָּא דְּמוֹחָא בִּקְדוּשָּׁה וּבְטָהֳרָה, שֶׁלֹּא תוּכַל שׁוּם מַחֲשָׁבָה טְמֵאָה לַחְדּוֹר לַמּוֹחַ חַס וְשָׁלוֹם, כְּמוֹ שֶׁכָּתוּב "וְנִטְמֵתֶם בָּם" וְאָז אֵין קוֹלוֹ נִשְׁמַע, אֶלָּא יִתְקַיֵּם בִּי הַפָּסוּק "קוֹל רַעַמְךָ בַּגַּלְגַּל", 'כַּד קָלָא נָפִיק וְאַעֲרָא בְּעָבֵי מִטְרָא אִשְׁתַּמָּע קָלָא לִבְרִיָּתָא, וְדָא אִינוּן רְעָמִים', "וְרַעַם גְּבוּרוֹתָיו מִי יִתְבּוֹנָן". וְהַקּוֹל הַזֶּה פּוֹגֵעַ בְּעָבֵי מִטְרָא בְּחִינַת מוֹחִין, בְּכֹחַ גָּדוֹל וּבוֹקֵעַ אֶת כָּל הַמְּסָכִים, וְאָז הַמֹּחַ נִהְיָה "בְּאֵר מַיִם חַיִּים וְנוֹזְלִים מִן לְבָנוֹן", וְכָל מַצּוּתָא שֶׁיֵּשׁ בֵּין הַצַּדִּיקִים כְּדֵי שֶׁיְּגָרְשׁוּ אֶת אֵלֶּה שֶׁאֵינָן רְאוּיִין, וְאָז "וַיָּשָׁב הַיָּם לִפְנוֹת בֹּקֶר" מִיַּם הַחָכְמָה, וְאַפִּיל אֶת כָּל הַיִּרְאוֹת הַחִיצוֹנִיּוֹת סוּסְפִיתָּא דְּדַהֲבָא, וְנִשְׁאֶרֶת אַךְ וְרַק "יִרְאַת יְיָ טְהוֹרָה עוֹמֶדֶת לָעַד", וּמִתְיַשֶּׁבֶת הָעַקְמִימִיּוּת שֶׁבַּלֵּב, וְכָל הַקּוּשְׁיוֹת וְהַתְּהִיּוֹת וְהַתְּמִיהוֹת סָרוֹת וְנֶעֱלָמוֹת, וְזוֹכִין לְאַהֲבָה לַייָ לוֹהֶטֶת וְיוֹקֶדֶת, כְּמוֹ שֶׁנֶּאֱמַר "מַיִם רַבִּים לֹא יוּכְלוּ לְכַבּוֹת אֶת הָאַהֲבָה וּנְהָרוֹת לֹא יִשְׁטְפוּהָ, אִם יִתֵּן אִישׁ אֶת כָּל הוֹן בֵּיתוֹ בָּאַהֲבָה בּוֹז יָבוּזוּ לוֹ". וְעַל יְדֵי שִׂמְחַת הַמִּצְווֹת, בְּסוֹד 'אִיהוּ בִּזְקִיפוּ וַאֲנַן בְּשִׁפּוּלֵי', יְכוֹלִין לְבַטֵּל כָּל גְּזַר דִּין שֶׁבָּעוֹלָם, וְאִם הָיוּ יוֹדְעִין סוֹד זֶה לֹא הָיְתָה שׁוֹאָה כְּלָל, שֶׁהַכֹּל תָּלוּי בְּשִׂמְחַת יִשְׂרָאֵל בַּקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא, כְּמוֹ שֶׁכָּתוּב "יִשְׂמַח יִשְׂרָאֵל בְּעֹשָׂיו בְּנֵי צִיּוֹן יָגִילוּ בְמַלְכָּם" "יִשְׂמַח יְיָ בְּמַעֲשָׂיו", כִּי כְּפִי שִׂמְחָתוֹ כֵּן שִׂמְחָתֵנוּ, וּבָרֶגַע שֶׁאָנוּ נִשְׂמַח בַּייָ וַייָ יִשְׂמַח בָּנוּ, כְּבָר לֹא תִהְיֶה יוֹתֵר שׁוֹאָה בָּעוֹלָם כְּלָל, וְאָז יוּכְלַל שְׂמָאלָא בִּימִינָא, וְתִהְיֶה הַגְּאוּלָה הַשְּׁלֵמָה כְּהֶרֶף עַיִן.
Artwork by R' Yehoshua Wiseman

Commentaires
Enregistrer un commentaire